Mijn vader was een tandarts tot in de dood. Toen hij onlangs overleed, vroeg ik me af of hij nog steeds beschouwd kon worden als een tandarts, ondanks zijn pensionering van 27 jaar. Moest zijn beroep een prominente plek krijgen naast zijn rol als echtgenoot, vader en opa? Het bleek dat zijn identiteit als tandarts niet zomaar verdween, zelfs na al die jaren van rust.
De essentie van het zijn van een tandarts gaat dieper dan alleen het uitvoeren van behandelingen. Het gaat om passie en toewijding, die sommigen blijven koesteren ook nadat ze gestopt zijn met praktiseren. Er zijn tandartsen die blijven streven naar perfectie, zelfs als ze geen actieve rol meer spelen in de tandheelkundige wereld. Aan de andere kant zijn er ook tandartsen die met pensioen gaan en het vak volledig loslaten. Bevlogenheid is een persoonlijke keuze, los van lidmaatschappen of verplichtingen.
In de tijd van mijn vader was het hebben van een eigen praktijk de norm, met alle drukte en verantwoordelijkheden van dien. Hij was niet alleen een tandarts, maar dé tandarts van het dorp. Zijn praktijk aan huis was een begrip, met duizenden patiënten en een weekenddienst die nooit eindigde. Hij leefde voor zijn vak, zelfs als de balans tussen werk en privé ver te zoeken was.
Na jaren van toewijding besloot mijn vader dat het genoeg was. Het was tijd om afscheid te nemen van de praktijk en van zijn beroep. Hij verhuisde naar het rustige Muggenbeet om een nieuw hoofdstuk te beginnen, ver weg van patiënten en afspraken. Het was tijd om te genieten van het leven zonder de last van de tandheelkunde.
Hoewel mijn vader al lang geen tandarts meer was, bleef hij in de ogen van velen altijd de tandarts. De rouwkaarten die binnenstroomden na zijn overlijden getuigden van de impact die hij had op zijn voormalige patiënten. Zelfs na zijn pensionering bleef zijn legacy voortleven in de herinneringen van degenen die hij had geholpen.
Met zijn overlijden stond er geen 'tandarts' in de rouwadvertentie, maar zijn nalatenschap als zorgzaam en bevlogen professional was onuitwisbaar. Zijn toewijding aan zijn vak zal altijd herinnerd worden, zelfs tot in de dood.
Jerry Baas